Bone AI z 12 mln dol. na start - czy zmieni azjatycką zbrojeniówkę?

Czy 12 mln dol. wystarczy, by potrząsnąć azjatycką zbrojeniówką? Bone AI twierdzi, że tak – i ma na to plan, sprzęt oraz pierwsze kontrakty.

Seulsko-paloaltoński startup właśnie domknął rundę seed wartą 12 mln dol., obiecując „fizyczną AI” dla dronów, pojazdów lądowych i jednostek nawodnych. To rzadki w Korei Południowej przypadek młodej firmy, która celuje w rządowe zamówienia i gra na boisku zarezerwowanym dotąd dla gigantów. W rok od startu Bone AI raportuje 3 mln dol. przychodu i siedmiocyfrowy kontrakt publiczny – jak na debiutanta, tempo więcej niż przyzwoite.

Koreańska zbrojeniówka puchnie: według branżowych raportów krajowi czempioni mają już ok. 69 mld dol. zaległych zamówień, a Seul dokłada gazu we współpracy z Europą (nowe partnerstwo UE-Korea z 2024 r.) i eksporcie uzbrojenia. W efekcie kraj stał się drugim największym dostawcą broni do europejskich państw NATO. Jednocześnie wciąż brakuje startupów, które odważą się rzucić rękawicę incumbents. Bone AI wchodzi dokładnie w tę lukę. [1]

Ilustracja przedstawiająca futurystyczną fabrykę zbrojeniową w Azji z robotami i technologią AI. — Grafika koncepcyjna (AI)

Nowy gracz, stary problem: pełny stos, nie tylko algorytm

Ambicja Bone AI jest prosta na papierze i koszmarnie trudna w praktyce: zbudować zintegrowaną platformę, która spina software, hardware i produkcję, a potem dowozi autonomię w trzech domenach – powietrzu (UAV), na lądzie (UGV) i na wodzie (USV). „Physical AI” – tak wizję nazywa założyciel DK Lee, wcześniej współtwórca MarqVision. Brzmi jak modne hasło, ale firma podkłada pod nie twarde cegły: po pół roku przejęła lokalnego producenta dronów D-Makers, żeby od razu mieć IP i moce produkcyjne. Na start najwięcej sensu ma więc domena powietrzna. [2]

Futurystyczne centrum dowodzenia z dronami i robotami w stylu 2.5D. — Grafika koncepcyjna (AI)

Runda 12 mln dol. poprowadzona przez amerykański fundusz Third Prime, ze strategicznym udziałem Kolon Group, ma posłużyć właśnie do scalenia tego „pełnego stosu” i przyspieszenia wdrożeń dla klientów B2G. Lokalizacja „dwunożna” – biura w Seulu i Palo Alto – to nie ozdoba w stopce, tylko model operacyjny: tempo i kapitał z Doliny Krzemowej, dyscyplina produkcyjna i łańcuch dostaw rodem z Korei.

Kontekst: autonomia nie czeka, Europa też nie

Po stronie popytu wiatr wieje w plecy. Europejskie magazyny uzbrojenia opróżniają się szybciej, niż działają przetargi, a partnerstwo UE-Korea otworzyło furtkę do jeszcze głębszych zakupów. W tym samym czasie Pentagon zwiększa nacisk na AI i autonomię – w najnowszych planach budżetowych zarezerwował ponad miliard dolarów, żeby przyspieszyć te technologie. Globalnie narasta wyścig o autonomiczne systemy na polu walki, a rosnąca presja ze strony Chin tylko dokłada adrenaliny.

W takim układzie startup, który zamiast slajdów pokazuje działający sprzęt i pierwsze przychody, jest czymś więcej niż ciekawostką. To potencjalny poddostawca dla większych programów, adapter brakujących zdolności albo – jeśli odważniej – integrator własnych rojów dronów i bezzałogowców.

Fakty, które robią różnicę

12 mln dol. seed od Third Prime i Kolon Group to jak na obronność wciąż skromny czek, ale wystarczający, by zespawać zespół, dopiąć certyfikacje i zademonstrować pierwsze wdrożenia u rządowych klientów.
3 mln dol. przychodu w pierwszym roku i siedmiocyfrowy kontrakt z sektora publicznego sugerują, że Bone AI nie żyje na obietnicach. To rzadkie w młodych firmach zbrojeniowych, gdzie cykl sprzedażowy częściej liczy się w latach niż kwartałach.
Przejęcie D-Makers daje natychmiastowy dostęp do hardware’u i produkcji, co w obronności bywa różnicą między „może kiedyś” a „jutro na poligonie”.
Koreańskie koncerny z 69 mld dol. zaległych zamówień będą przez lata zajęte dowozem podpisanych kontraktów. To szansa dla zwinnych dostawców niszowych zdolności, zwłaszcza w autonomii i oprogramowaniu misji.

Gdzie kończą się slogany, a zaczyna ryzyko

Pełny stos w obronności to także pełny zestaw przeszkód: integracja z istniejącymi systemami dowodzenia, bezpieczeństwo łańcucha dostaw, certyfikacje, eksportowe kontrole ITAR/ML, no i nieśmiertelna biurokracja zakupowa. 12 mln dol. nie rozwiąże wszystkiego, ale może kupić czas i wiarygodność – szczególnie jeśli Bone AI będzie konsekwentnie pokazywać demonstratory, które przechodzą z testów do operacji.

Druga kwestia to geografia ambicji. Jeśli firma chce sprzedawać w Europie i USA, musi grać według reguł wielu regulatorów jednocześnie. Jeśli skoncentruje się na Azji, będzie rywalizować z producentami, którzy mają nie tylko fabryki, ale też polityczne parasole. Tam przewaga może leżeć w oprogramowaniu: lepsza autonomia, lepsza łączność, lepszy „mózg roju” – to elementy, które można szybciej iterować niż stal i kompozyty.

Jest jeszcze pytanie o skalę. Dzisiejszy rynek premiuje firmy, które potrafią przejść od prototypu do tysięcy sztuk. Korea daje Bone AI niepowtarzalny atut: dostęp do jednego z najbardziej wydajnych ekosystemów produkcyjnych na świecie. Jeśli „fizyczna AI” ma gdzieś dostać przemysłowe skrzydła, to właśnie tam.

Co tak naprawdę może zmienić Bone AI

Najciekawszy w tym wszystkim jest model, nie logo. Zintegrowanie algorytmów autonomii z hardware’em i produkcją, a potem podanie tego rządom w formie gotowych systemów, to sprawdzona recepta za oceanem. Pytanie brzmi, czy da się ją przeszczepić do Azji – i zrobić to bez utraty szybkości. DK Lee zdaje się to rozumieć: zamiast budować wszystko od zera, Bone AI dokupuje zasoby, składa klocki i natychmiast testuje w terenie. Mało romantyczne, bardzo skuteczne.

Nie chodzi o to, że jeden startup „wywróci” 69 mld backlogu. Chodzi o to, że może ukroić dla siebie kawałek przyszłości autonomii – tej, która za chwilę będzie standardem: roje UAV z adaptacyjną nawigacją, UGV z misjami logistycznymi bez operatora, USV pilnujące portów w trybie 24/7. Kto pierwszy pokaże, że to działa i jest bezpieczne, ten pisze specyfikacje.

Na koniec

Bone AI wchodzi na scenę z sensowną kasą, przemysłowym kręgosłupem i pierwszymi dowodami na skuteczność. W świecie, gdzie „AI w obronności” często kończy się na dema na YouTubie, to już coś. Czy wystarczy, by zakłócić komfort wielkich graczy w Azji? Niekoniecznie jutro. Ale jeśli „fizyczna AI” od Bone zacznie wchodzić do regularnej służby, to konkurenci poczują, że ktoś właśnie wjechał im na pas ruchu – i nie zamierza zjechać.