Czy sztuczna inteligencja ma apetyt na prąd większy niż całe państwo? Meta właśnie podpisała kontrakty na 6,6 gigawata energii jądrowej – tyle, by zasilić mniej więcej Irlandię. I to nie jest żaden PR-owy greps, tylko realny plan na dekadę.
Firma dogadała się z trzema dostawcami atomu: Vistra (istniejące elektrownie), oraz dwiema gwiazdami „nowego atomu” – TerraPower (Bill Gates) i Oklo (Sam Altman). Cel: zabezpieczyć 24/7, niskoemisyjne zasilanie dla centrów danych AI, w tym superklastra Prometheus w Ohio, który startuje jeszcze w tym roku. Najszybciej zadziała umowa z Vistrą, a SMR-y (małe reaktory modułowe) mają ruszać w latach 2030-2035.
Atom dla AI: jak to ma działać
Meta uruchomiła ofensywę energetyczną po RFP z grudnia 2024 r., kiedy szukała 1-4 GW nowych mocy na początek lat 30. Duża część prądu ma płynąć przez PJM – największą amerykańską sieć przesyłową obejmującą 13 stanów, dziś boleśnie nasyconą centrami danych. W praktyce to oznacza trzy strumienie mocy w różnym horyzoncie:
- Na już: 20-letnia umowa z Vistrą na 2,1 GW z istniejących reaktorów Perry i Davis-Besse w Ohio. Vistra dołoży też zwiększenia mocy w tych blokach i w Beaver Valley (Pensylwania) – dodatkowe 433 MW planowane na wczesne lata 30.
- Na początek lat 30.: Oklo ma dostarczać do 1,2 GW, zaczynając „tak wcześnie jak w 2030 r.” To ambitne, bo firma przeszła przez wyboje z licencjonowaniem w NRC i nie ma jeszcze komercyjnych reaktorów. Każdy Aurora Powerhouse to 75 MW, więc mówimy o kilkunastu-kilkudziesięciu jednostkach, pierwsze lokalizacje w hrabstwie Pike w Ohio. Meta – co ważne – wyłoży gotówkę z góry na paliwo, by przyspieszyć projekt.
- Na wczesne-środkowe lata 30.: TerraPower (projekt Natrium) celuje w 2032 r. i dalej. To sodowy reaktor z magazynem ciepła w stopionej soli: rdzeń daje 345 MW, a bufor może dorzucić 100-500 MW przez ponad 5 godzin, gdy sieć tego potrzebuje. Brzmi jak atomowy UPS dla gridu.
Dlaczego akurat atom
W erze AI „zielony prąd” z OZE przestaje wystarczać w pojedynkę. Serwery nie zasypiają, a wiatr i słońce owszem. Atom daje to, czego hyperskalerzy potrzebują najbardziej: stałą, przewidywalną moc, bez emisji CO2. „Nasze umowy czynią z Metą jednego z największych korporacyjnych nabywców energii jądrowej w historii USA” – chwali się Joel Kaplan z Mety, dorzucając, że infrastruktura AI to sprawa pozycji USA w wyścigu technologicznym.
Jest też drugi wymiar: polityczno-przemysłowy. Josh Freed z think-tanku Third Way nazywa pakiet Mety „największą tego typu inwestycją w amerykański atom” i wzywa biznes do współfinansowania rozwoju zaawansowanych reaktorów. Taki popyt prywatny to sygnał dla łańcuchów dostaw paliwa (HALEU) i komponentów, które do tej pory były w powijakach. Zwłaszcza że import części rosyjskiego uranu do USA został ograniczony, a ceny paliwa idą w górę.
Fakty, które warto mieć w głowie
Prometheus, pierwszy superklaster obliczeniowy Mety w New Albany (Ohio), ma wystartować w tym roku. To infrastruktura, która bezpieczniej czuje się na przewidywalnym zasilaniu niż na „jeśli będzie wiało”. Dlatego firma nie tylko podpisuje PPA, ale też – w przypadku Oklo – pomaga z góry zabezpieczyć paliwo. „To jedna z największych umów w całej przestrzeni nuklearnej” – mówi w WIRED CEO Oklo, Jake DeWitte. Z kolei TerraPower, współzałożona przez Billa Gatesa, wybrała projekt, który łączy reaktor z magazynem energii, by lepiej współgrać z resztą miksu. [7]
Meta podkreśla, że „zapłaci pełny koszt energii zużywanej przez nasze centra danych, by konsumenci nie ponosili tych wydatków”. Prąd i tak popłynie przez sieć (PJM), ale struktura kontraktów ma zdejmować presję z rachunków detalicznych. Tyle teoria – praktyka będzie zależeć od tego, jak operatorzy zbilansują rynek.
Ryzyka i ironie epoki
Są w tym planie dwa haczyki. Pierwszy: kalendarz. Realna moc od Vistra pomoże w miarę szybko, ale nowy atom to historia lat, nie kwartałów. Oklo wciąż przechodzi przez sito regulacyjne, a w USA nie działa komercyjnie żaden SMR. Drugi: skala i seryjność. Cała teza o tanim SMR opiera się na powtarzalnej fabrykacji. Dopóki nie powstaną dziesiątki jednostek, krzywa kosztów jest w dużej mierze prezentacją PowerPoint.
Tyle że alternatywa jest niewygodna: „nic nie robić” i modlić się o chmury i wiatraki w bezwietrzną noc. Tech firmy, które dotąd wygrywały optymalizacją algorytmów, zaczęły optymalizować… elektrownie. W pewnym sensie wracamy do korzeni Doliny Krzemowej: hardware znów ma znaczenie, tym razem w gigawatach.
Co to zmienia szerzej
Jeśli Meta dowiezie 6,6 GW do 2035 roku, pokaże działający model finansowania nowego atomu przez popyt korporacyjny: miks PPA z istniejących bloków, długie umowy zwiększania mocy i kapitał zalążkowy dla SMR. Reszta branży już idzie podobnymi ścieżkami: Microsoft z odnowieniem reaktora w Three Mile Island i zakładem na fuzję, Google z umowami na przywrócenie i budowę nowych projektów, Amazon z inwestycją w X-energy. W tym wyścigu stawką jest nie tylko „zielony PR”, ale realna przepustowość energetyczna państw i regionów. [5]
Spokojne domknięcie? To bardziej otwarcie nowego rozdziału. Jeśli sztuczna inteligencja ma być „elektrycznością XXI wieku”, to ktoś musi ją naprawdę wytworzyć. Meta właśnie zdecydowała, że nie będzie czekać, aż zrobi to ktoś inny.
FAQ
Czy Meta faktycznie zapewni 6,6 GW mocy jądrowej do 2035 roku?
Taki jest cel umów; część mocy (Vistra) jest pewniejsza, a część (SMR-y Oklo i TerraPower) zależy od licencji i budów w latach 30.
Kiedy reaktory Oklo i TerraPower zaczną dostarczać prąd dla Mety?
Oklo celuje „najwcześniej” w 2030 r., a TerraPower około 2032 r. Harmonogramy mogą się przesunąć przez procesy regulacyjne i budowlane.
Czy ta energia popłynie bezpośrednio do centrów danych Mety?
Nie, głównie trafi do sieci PJM, z której korzystają obiekty Mety. To umowy rynkowe, a nie kable „punkt-punkt” do serwerowni.
Czy SMR-y są już zatwierdzone i działają komercyjnie w USA?
Nie, żaden SMR nie działa jeszcze komercyjnie w USA. Projekty Oklo i TerraPower są na ścieżce regulacyjnej i budowlanej.
Czy konsumenci zapłacą więcej przez te kontrakty Mety?
Meta deklaruje, że pokryje pełne koszty energii zużytej przez jej centra danych. Realny wpływ na rachunki zależy od rynku i operatorów sieci.
Źródła
- [1] https://theverge.com/news/859751/meta-nuclear-energy-plant-agreements-ai-data-centers
- [2] https://techcrunch.com/2026/01/09/meta-signs-deals-with-three-nuclear-companies-for-6-plus-gw-of-power/
- [3] https://wired.com/story/meta-is-making-a-big-bet-on-nuclear-with-oklo/
- [4] https://scanx.trade/stock-market-news/global/meta-signs-multi-gigawatt-nuclear-power-deals-to-fuel-ai-data-centers/29507037
- [5] https://ground.news/article/meta-signs-three-nuclear-power-deals-to-help-support-its-ai-data-centers_f49f2d
- [6] https://winbuzzer.com/2026/01/09/meta-signs-massive-6-6-gw-nuclear-deal-to-power-prometheus-ai-supercluster-xcxwbn/
- [7] https://ground.news/article/meta-signs-three-nuclear-power-deals-to-help-support-its-ai-data-centers
To nie jest ozdobnik. To ślad po procesie: ile informacji było szumem, ile stało się wiedzą i jak wyglądał research, zanim powstał ten tekst.
1. Zbieranie sygnałów (discovery)
- Znaleziono materiałów
- 80
- Wybrane do analizy
- 52
- Odrzucone
- 28
- Klastry (wątki)
- 42
2. Selekcja i filtrowanie
- Odrzucono po tytule
- 29
- Odrzucono semantycznie (embedding)
- 1
3. Wyszukiwanie i wzbogacanie
- Zapytania wyszukiwawcze
- 9
- Unikalne wyniki
- 49
- Kandydaci
- 6
- Dodane z wyszukiwania (cache+live)
- 4
- Przeskanowano URL-i (research)
- 3
4. Finalny kontekst
- Źródła użyte w tekście
- 7
- Źródła (domeny)
- 6
- Wikipedia - kontekst
- tak
- Expansion - kontekst
- nie
- Wyłuskane liczby
- 1




